احادیثی از حضرت علی بن موسی الرضا(ع)

صله رحم

 گاهی کسی صله رحم می کند، در حالی که از عمرش سه سال باقی است، خداوند(به خاطر این عمل)، باقی مانده عمر او را سی سال می کند و خدا آنچه بخواهد می کند.

نشانه های مؤمن

 امام رضا(ع) فرمود:((مؤمن، هرگاه خشمگین شود، غضبش او را از حق بیرون نمی برد و هرگاه خرسند شود، خوشنودیش او را به باطل نمی کشاند و هرگاه قدرت یابد، بیش از حق خودش برنمی دارد.

زائر امام رضا(ع)

امام رضا(ع) فرمود: زائران قبرم از گرامی ترین گروههایی هستند که روز قیامت، بر خدا وارد می شوند، هیچ مؤمنی نیست که مرا زیارت کند و در راه زیارتم بر چهره اش قطره آبی بچکد، مگر آن که خدای متعال، بدن او را بر آتش دوزخ حرام می کند.

حسابرسی

 امام رضا(ع) فرمود: هر کس به حساب خودش رسیدگی کند، سود می برد و هرکس از خود(و اعمالش) غافل شود، زیان می کند.

ریشه گناهان

امام رضا(ع) فرمود: گناهان کوچک، راهی به سوی گناهان کبیره است.

 هر کس که در گناهان کوچک از خدا نترسد، در مورد گناهان بزرگ و بسیار هم از او نمی ترسد.

امام رضا(ع) می فرمایند: هیچ بنده ای به کمال حقیقی ایمان نمی رسد، تا اینکه این سه خصلت در او باشد: دین شناسی، اندازه و برنامه ریزی در زندگی و شکیبایی بر سختی ها و ناملایمات.

 السلام عليك يا علي بن موسي الرضا

به مناسبت ميلاد با سعادت حضرت رضا(ع) تا روز تولد امام قصد دارم در مورد زندگي امام

و احاديث و ساير موارد مربوط به امام رضا (ع) به اندازه وسع بي مقدارم بنويسم.ان شاالله

كه مقبول خدا و آن حضرت قرار گيرد و گوشه چشمي به ما كنند.

خلاصه اي از زندگاني امام رضا(ع)

هشتمين پيشواي شيعيان امام علي بن نوسي الرضا عليه السلام در مدينه ديده به جهان گشود.

كنيه هاي آن حضرت ابوالحسن و ابوعلي و لقبهاي ايشان رضا، صابر، زكي، ولي، فاضل،

 وفي، صديق، رضي، سراج الله، نورالهدي، قرة عين المؤمنين،

 مكيدة الملحدين، كفوالملك، كافي الخلق، رب السرير، و رئاب التدبير است.

مشهورترين لقب آن حضرت «رضا» است و در سبب اين لقب گفته اند:

 «او از آن روي رضا خوانده شد كه در آسمان خوشايند و در زمين مورد خشنودي پيامبران

خدا و امامان پس از او بود. همچنين گفته شده : از آن روي كه همگان، خواه مخالفان

 و خواه همراهان به او خشنود بودند. سر انجام، گفته شده است: از آن روي او رضا خوانده اند

كه مأمون به او خشنود شد.»

در روايتهاي مختلفي كه به ما رسيده است نامها و كينه ها و لقبهاي ام البنين، نجمه، سكن، تكتم، خيزران، طاهره و شقرا، را براي مادر آن حضرت آورده اند.

درباره روز، ماه و سال ولادت و همچنين وفات آن حضرت اختلاف است.
ولادت آن حضرت را به سالهاي (148 و 151 و 153ق) و در روزهاي جمعه نوزدهم رمضان، نيمه همين ماه، جمعه دهم رجب و يازدهم ذي القعده.

روز شهادت آن حضرت را نيز به سالهاي (202 و 203 و 206ق) دانسته اند.
اما بيشتر بر آنند كه ولادت آن حضرت در سال (148ق) يعني همان سال شهادت امام صادق عليه السلام بوده است، چنان كه مفيد، كليني، كفعمي، شهيد، طبرسي، صدوق، ابن زهره، مسعودي، ابوالفداء، ابن اثير، ابن حجر، ابن جوزي و كساني ديگر اين نظر را برگزيده اند.
در باره تاريخ شهادت آن حضرت نيز عقيده اكثر عالمان همان سال(203ق) است.
بنابر اين روايت، عمر آن حضرت پنجاه و پنج سال مي شود كه بيست و پنج سال آن را در كنار پدر خويش سپري كرده و بيست سال ديگر امامت شيعيان را بر عهده داشته است.
اين بيست سال مصادف است با دوره پاياني خلافت هارون عباسي، پس از آن سه سال دوران خلافت امين، و سپس ادامه جنگ و جدايي ميان خراسان و بغداد به مدت حدود دو سال، و سر انجام دوره اي از خلافت مأمون.

گرچه كه نام پنج پسر و يك دختر براي او ذكر كرده اند، اما چنان كه علامه مجلسي مي گويد: حداكثر تنها از جواد به عنوان فرزند او نام برده اند.
به دسيسه مامون و با سم او به شهادت رسيد و پيكر مطهر او را در طوس در قبله قبه هاروني سراي حميد بن قحطبه طايي به خاك سپردند و امروز مرقد او مزار آشناي شيفتگان است.

سخني از امام رضا (ع)

قال الرضا عليه السلام لايكون المؤمن مؤمناً حتى يكون فيه ثلاث خصال: سنة من ربه و سنة من نبية و سنة من وليه؛ فاما السنة من ربه فكتمان السر، و اما السنة من نبيه فمداراة الناس و اما السنة من وليه فالصبر فى البأساء و الضراء؛ تا كسى سه خصلت در او نباشد مؤمن نيست؛ سنتى از پروردگارش و سنتى از پيغمبرش و سنتى از ولى و امامش؛ پس سنتى كه از پروردگارش بايد داشته باشد راز پوشى است و سنتى كه از پيغمبرش بايد داشته باشد مدارا كردن با مردم است و سنتى كه از امامش بايد بياموزد شكيبايى كردن در شدت و سختى است.

التماس دعا...