بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

اَللّهُمَّ كُنْ لِوَليِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلي ابآئِه

في هذِهِ السّاعَهِ وَ في كُلِّ ساعَهٍ وَلِيًّا وَ حَافِظًا وَ قآئِدًا وَ ناصِرًا

وَ دَليلًا وَ عَيْنًا حَتَي تُسْكِنَهُ اَرْضَكَ طَوْعًا وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلا

وقايع مهم ماه شعبان

سوم شعبان : ولادت با سعادت امام حسين(ع)

چهارم شعبان : ولادت با سعادت حضرت ابوالفضل(ع)

پنجم شعبان : ولادت با سعادت امام زين العابدين(ع)

دهم شعبان : ورود آخرين توقيع امام عصر(عج) براي ابوجعفر سمري نائب چهارم آن حضرت

يازدهم شعبان : ولادت با سعادت حضرت علي اكبر(ع)

پانزدهم شعبان : ولادت آخرين حجت خدا ولي الله العظم حضرت بقيه الله ارواحنافداه

اين ماه نيز اعمال مشتركه و مخصوصي دارد كه خلاصه اي از آن را ذكر ميكنيم

اعمال مشترك ماه شعبان

بهترين دعاها و ذكرها در اين ماه استغفار كردن است.

1-    در هر روزي هفتاد مرتبه گفته شود:استغفرالله و اتوبه.

2-    در هر روز هفتاد مرتبه اين استغفار گفته شود.

استغفرالله الذي لا اله الا هو الرحمن الرحيم الحي القيوم و اتوب اليه.

3-    در هر روز هنگام ظهر و در شب نيمه ماه اين صلوات كه اول آن اين است خوانده شود:

اللهم صل علي محمد و آل محمد شجره النبوه...

4-    مناجات با خدا در اين ماه با مناجات كه از حضرت اميرالمومنين و ائمه معصومين عليم السلام روايت شده كه در ماه شعبان خوانده شود، مناجات شعبانيه:

اللهم صل علي محمد و آل محمد و اسمع ندائي.

5-    صدقه دادن در اين ماه اگر جه به نصف دانه خرما باشد،تا حقتعالي بدن او را به آتش جهنم حرام گرداند.

6-    در اين ما هزار مرتبه گفته شود:لااله الاالله ولا نعبد الا اياه مخلصين له الدين و لوكره المشركون(ثواب اين ذكر بسيار است از جمله آنكه عبادت هزار ساله در نامه عملش نوشته شود.)

7-    روزهاي دوشنبه و پنجشنبه اين ماه ،روزه گرفته شود تا در اين ماه بر آورده شود

 از روزه دار 20 حاجت دنيا و 20 حاجت از حاجتهاي آخرت او.

8-    در هر پنجشنبه اين ماه،دو ركعت نماز گذارد.در هر ركعت بعد از حمد 100مرتبه «توحيد» بخواند و بعد از سلام 100 مرتبه صلوات بفرستد و روزه در اين روز خيلي فضيلت دارد كه در هر روز پنجشنبه ماه شعبان خداوند متعال زينت مي كند آسمانها را،پس ملائكه عرض مي كنند:

خداوندا!بيامرز روزه داران اين روز را و دعاي آنها را مستجاب گردان.

9-    در اين ماه صلوات بر محمد و آل محمد زياد فرستاده شود.

10- از آخرين جمعه ماه تا بقيه ماه بسيار گفته شود:

اَللهم ان تكن غفرت لَنا فيما مضي من شعبان فاغرلنا فيما بغي منه.

اعمال شب نيمه شعبان

اين شب را «ليله البرات» و «ليله المباركه»و«ليله الرحمه» گويند

 و اين شب بعد از «ليله القدر» افضل ليالي است،حق تعالي قسم خورده

كه در اين شب سائلي را از درگاه خود رد نكند،مگر آنكه معصيتي از خدا بطلبد.

1- غسل است كه باعث تخفيف گناهان مي شود.

2- احياء اين شب به دعا و نماز و استغفار،چنانچه امام زين العابدين(ع) انجام مي دادند.

3- زيارت امام حسين (ع) است كه افضل اعمال اين شب و باعث

آمرزش گناهان است و هر كه خواهد با ارواح 124000 پيغمبر مصافحه كند، زيارت امام حسين (ع) كند و حداقل آن اينست كه به روي بام منزل رود به جانب راست و چپ نظر كند،پس سر به جانب آسمان كند :پس زيارت كند آن حضرت را با اين كلمات:

السلام عليك يا اباعبدالله السلام عليك يابن رسول الله(ص)السلام عليك و رحمه الله و بركاته.

4- دعاي كميل خوانده شود.

5- گفتن 100 مرتبه سبحان الله و صد مرتبه الحمدالله و صد مرتبه الله اكبر

 و صد مرتبه لااله الا الله كه سبب آمرزش گناهان و برآمدن حوائج است.

اعمال روز بيست و هفتم:

روزه اين روز و دو روز بعد كه متصل شود به ماه رمضان، ثواب بسيار دارد.

اعمال شب سي ام:

دو ركعت نماز ، كه در هر ركعت بعد از حمد ،10 مرتبه سوره اعلي و بعد از سلام ،100 مرتبه صلوات اللهم صل علي محمد و ال محمد بگويد.

شناخت مختصري از زندگاني امام مهدي (عج)

دوازدهمين پيشواي معصوم،حضرت حجه بن الحسن المهدي،امام زمان (عج) در نيمه شعبان سال 255 هجري در شهر «سامرا» ديده به جهان گشود.او همنام پيامبر اسلام(م ح م د) و همكنيه آن حضرت (ابوالقاسم)است. ولي پيشوايان معصوم از ذكر نام اصلي او نهي فرموده اند.

از جمله القاب آن حضرت،حجت،قائم،خلف صالح،صاحب الزمان، بقيه الله است و مشهورترين آنها «مهدي» مي باشد.

پدرش پيشواي يازدهم امام حسن عسكري (ع) و مادرش،بانوي گرامي نرجس است كه بنام «ريحانه»،«سوسن»،«صقيل» نيز از او ياد شده است. ميزان فضيلت و معنويت نرجس خاتون تا آن حد والا بود كه«حكيمه» خواهر امام هادي (ع) كه خود از بانوان عاليقدر خاندان نبوت بود، او را سرآمد و سرور خاندان خويش، و خود را خدمتگزار او مي ناميد.

حضرت مهدي دو دوره غيبت داشت:يكي كوتاه مدت(غيبت صغري) و ديگري دراز مدت(غيبت كبري).اولي از هنگام تولد تا پايان دوران نيابت خاصه ادامه داشته و دومي، با پايان دوره نخست آغاز شد و تا هنگام ظهور و قيام آن حضرت طول خواهد كشيد.

فايده وجود امام در عصر غيبت چيست؟

پيامبر اسلام در پاسخ اين پرسش كه آيا شيعه در زمان غيبت از وجود قائم فايده اي مي برند؟فرمود: بلي، سوگند به پروردگاري كه مرا به پيامبري برانگيخت، در دوران غيبتش

 از او نفع مي برند و از نور ولايتش بهره مي گيرند، همانگونه كه

از خورشيد به هنگام قرار گرفتن در پشت ابرها استفاده مي كنند.

رمز باطني نماز

چرا دوبار سجده مي كنيم؟

شخصي از امير مومنان (ع) سوال كرد كه معناي دو سجده پياپي در نماز چيست؟

امام در جواب فرمودند: وقتي در سجده اول سر به سجده مي گذاريم بدان معناست كه

 ما از همين خاكيم و هنگامي كه سر از سجده دوم بر مي داريم بدان معناست كه بار

 ديگر از همين خاك بر انگيخته مي شويم. با اندك تاملي در ميابيم كه سجده ، فقط

دو بار سر بر مهر نهادن و برداشتن و ذكر گفتن نيست. ترسيم و نمايش مراحل مختلفي

كه در پيش روي انسان قرار دارد، يكي از رازهاي سجده است.  ما انسانها از خاكيم و از همين خاك هم آفريده شده ايم (منها خلقناكم) و ما دوباره به اين خاك بر مي گرديم (و فيها نعيدكم) و مجددا از اين خاك بر انگيخته مي شويم (و نها نخرجكم تاره اخري).اينها گوشه هايي از رازها و رمزهاي نماز و سجده است.براستي كه سجده چه فضاي معنوي و

 زيبايي را ترسيم مي كند و چه آثار ارزنده تربيتي را مي تواند در پي داشته باشد.

زمزمه فراق

ليت شعري اين استغقرت بك النوي بل اي ارض تقلك اوثري ابر ضوي او غيرها ام ذي طوي

«كاش مي دانستم تا كجا دوريت سر كشيده است، بلكه كدام زمين يا خاك تو را در بر گرفته است؟»                                                                                                                                                 

                                                                                                                  دعاي ندبه

در سري نيست كه سوداي سر كوي تو نيست

                 دل سودا زده را جز هوس روي تو نيست

عارفان را ز كمند گريزي نبود

                  دام اين سلسله جز حلقه گيسوي تو نيست

قال الصادق(ع):

طوبي لشيعه قائمنا المنتظرين لظهوره في غيبته و المطيعين له ظهوره اولئك اولياء الله لا خوف عليهم و لا يحزنون.

خوشا به حال شيعه قائم(عج) ما، كه منتظر ظهورش هستند در زمان غيبتش و

 مطيعش هستند در ظهورش. آنها اوليائ خدا هستند كه نه خوفي دارند و نه حزني دارند.